mgr Małgorzata Szczegodzińska

Założycielka i dyrektor Przedszkola Niepublicznego "Kot w butach". Absolwentka Studium Wychowania Przedszkolnego oraz studiów magisterskich w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, Katedra Pedagogiki Specjalnej o specjalności pedagogika terapeutyczna.

Ukończyła studia podyplomowe o kierunku menadżer oświaty w zakresie kierowania placówkami oświatowymi przy Uniwersytecie im. Mickiewicza i Katedrze Pracy i Polityki Społecznej Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.

Ukończyła studia glottodydaktyczne w zakresie wychowania językowego w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym opracowanym przez B. Racławskiego.

Ukończyła 3 stopniowe szkolenie w zakresie terapii behawioralnej dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu w Centrum Terapii Behawioralnej.

Posiada uprawnienia trenera rodzin zastępczych i naturalnych ( prowadzenie treningów umiejętności wychowawczych) oraz wiedzę w zakresie pracy z dzieckiem z FAS, ADHD, PDD.

Doświadczenia zawodowe:

Karolina Ochyra

Jestem absolwentką pedagogiki opiekuńczo – wychowawczej na Akademii Pedagogicznej w Częstochowie. W czerwcu 2015r. ukończyłam studia z zakresu pedagogiki przedszkolnej a obecnie studiuję terapię pedagogiczną i rewalidację indywidualną na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

Ukończyłam szkolenie „Model pracy z dzieckiem ze spektrum zaburzeń autystycznych (ASD) w przedszkolu” oraz 3-stopniowe szkolenie z zakresu terapii behawioralnej dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu.

Ukończyłam również szkolenie „Cztery pory roku – pedagogika zabawy” oraz brałam udział w warsztatach metodycznych z pedagogiki Celestyna Freineta i w innych licznych warsztatach doskonalących zawód nauczyciela.

Praca z dziećmi towarzyszyła mi od zawsze. Już w gimnazjum  pomagałam młodszym kolegom i koleżankom w odrabianiu zadań domowych oraz starałam się zająć ich czas wolny. Od liceum udzielam się, jako wolontariuszka w Domu Dziecka w Sosnowcu. Po ukończeniu studiów znalazłam zatrudnienie na świetlicy środowiskowej, gdzie poznałam bliżej pracę z „dzieckiem trudnym”, mającym gorsze szanse edukacyjne spowodowane między innymi środowiskiem, sytuacją rodzinną czy też statusem społecznym.  Dzięki tej pracy znalazłam się jako wychowawca na koloniach letnich organizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci poznając tam dzieci i młodzież z Domu Dziecka w Gliwicach, z którą również połączył mnie wolontariat wielopłaszczyznowy (organizacja czasu wolnego, pomoc w nauce, inicjowanie wyjazdów kulturalnych, krajoznawczych, itp.). Poznałam również osoby działające w TPD i zaprzyjaźniając się z niektórymi z nich mój los związał się również bliżej ze stowarzyszeniem Centrum Inicjatyw Społecznych w Gliwicach – zostałam jego wolontariuszką . Aktualnie jestem trenerem kreatywności w CIS-owskim programie MAKGAJWER i wraz ze współtrenerem przygotowuję siedmioosobową drużynę dzieci i młodzieży do udziału w Ogólnopolskich Konkursach Kreatywności – OczyMaWyobraźniA oraz Odyseja Umysłu, które odbywają się co roku. Naszym sukcesem jest podwójne Wicemistrzostwo Polski. Poznałam również specyfikę działania organizacji TPD będącego rzecznikiem praw dziecka. W roku 2012 weszłam w skład zarządu gliwickiego oddziału miejskiego tejże organizacji na społecznym stanowisku wiceprezesa.

Swoją przygodę z Przedszkolem Kot w Butach rozpoczęłam w roku 2012 trafiając do najmłodszej grupy dzieci, następnie mój los połączył mnie z najstarszymi przedszkolakami, by pomóc im w przygotowaniu do pójścia do szkoły. Dziś wiem, że jest to praca bardzo odpowiedzialna, wymagająca bacznej i podzielnej uwagi, skupienia, wysiłku oraz kreatywności myślenia. Dzięki swoim podopiecznym zrozumiałam, że KOCHAM TO, CO ROBIĘ I ROBIĘ TO, CO KOCHAM.

Praca z dziećmi w wieku „od przedszkola do Opola” to spełnienie jednego z wielu moich marzeń, sprawia mi ona wiele radości i daje ogromną satysfakcję. Największą nagrodą jest dla mnie uśmiech każdego jednego dziecka, na którym zależy mi podczas codziennej pracy.

mgr Ewelina Adamus - Klimm, nauczyciel przedszkola i logopeda

„Nauczyciel odmienia życie każdego dziecka, całych rodzin, jak i przyszłość nas wszystkich.”

Towarzyszenie dzieciom w ich codziennych zmaganiach, aktywnościach, rozumieniu otaczającego je świata, radościach i smutkach, daje mi możliwość spełniania oraz rozwijania się nie tylko pod względem zawodowym.

Ważne dla mnie jest to, że bycie z dziećmi, prowadzenie dla nich zajęć daje mi dużo satysfakcji jak i wiele radości. Ze swojej strony staram się zawsze okazywać szacunek i zrozumienie dla każdego małego człowieka, obdarzać dzieci uśmiechem, wyzwalać w nich chęć do poznawania i rozumienia otaczającego Je świata. Pokazywać i uczyć, iż nie ma takich sytuacji z którymi nie mogliby sobie poradzić teraz i w przyszłości.

Praca w Naszym Przedszkolu, pozwala również na bezpośredni kontakt z dzieckiem. Daje szanse obserwacji rozwoju dzieci w różnych obszarach i na różnych etapach ich większej samodzielności, nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami i efektów pracy. Podczas zajęć staram się wykorzystywać ciekawe metody pracy, uwielbiam angażować podopiecznych we wszelakie inicjatywy plastyczne, ruchowe, muzyczne, etc.Staram się dobrze poznać dzieci- ich potrzeby, właściwości rozwojowe, dzięki temu mogę nauczyć dzieci współdziałania z innymi. Współuczestnicząc w zajęciach i zabawach, daje dzieciom gwarancję bezpieczeństwa psychicznego, fizycznego, a także swoim postępowaniem ukazywać dzieciom przykłady rozwiązań sytuacji konfliktowych i trudnych. Cechuje się dobrym zdrowiem, energią, empatią, dużą cierpliwością, pogodnym usposobieniem. Aby współżyć z małymi dziećmi codziennie, trzeba kochać małe dzieci i czerpać zadowolenie z możliwości zrozumienia ich i pracy z nimi. I tak właśnie jest, kocham spędzać z „nimi” każdą chwilę.

Uwielbiam kontakt z dziećmi, lubię je obserwować, zauważam jak są wspaniałe, jak się bawią, uczą; widzę i staram się dodawać każdemu „skrzydeł”. Jestem osobą, która stara się, nie tracić z oczu perspektywy dzieci.

Praca w Przedszkolu nie pozwala „na stanie w miejscu” jest dla mnie pasją i misją. Ponadto jestem absolwentką m.in. Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie na kierunku pedagogika ogólna oraz zintegrowana edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne. Ponadto posiadam szereg szkoleń i kursów z zakresu pracy z dzieckiem, m.in.:

Cele jakie sobie stawiam zawsze mają na uwadze perspektywę dziecka i jego indywidualny rozwój. Podejście takie jest mi bardzo bliskie, swój warsztat pracy oraz doświadczenie w pracy z dzieckiem kształtuje już (dopiero) 15 lat :)

Do zobaczenia w „Kocie”:)

Barbara Bulik

Jestem absolwentką Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości w Gliwicach na kierunku Zintegrowana Edukacja wczesnoszkolna i Wychowanie przedszkolne. Od października 2016r poszerzam swoją wiedzę o naukę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach na kierunku Terapia pedagogiczna i socjoterapia.

Od czasów licealnych związana jestem z dziećmi i młodzieżą. Prowadziłam świetlicę przy parafii św. Józefa w Zabrzu dla dzieci z ubogich rodzin. Ten okres w moim życiu uświadomił mi, że praca z najmłodszymi jest moją pasją i powołaniem. Doświadczenie również zdobywam podczas przeprowadzanych warsztatów edukacyjnych dla dzieci oraz półkolonii organizowanych w Klubie edukacyjnym Mądra Sowa w Zabrzu.

Prywatnie jestem mamą dwóch wspaniałych córeczek w wieku 2 i 5 lat. To one dodają mi energii i pokazują każdego dnia co w życiu jest najważniejsze. Jak każdy rodzic borykam się z problemami wychowawczymi, ale to dzięki nim praca z najmłodszymi w przedszkolu mnie nie zaskakuje.

Od sierpnia 2016 roku mam zaszczyt pracować w przedszkolu „Kot w butach” i dzielić się z najmłodszymi swoimi pomysłami oraz przekazywać im największe wartości życiowe. Teraz wiem, że każde ciepłe słowo oraz gest jaki okazuję dzieciom wraca do mnie dwukrotnie odwzajemniony. To dla mnie NAJWIĘKSZA SATYSFAKCJA.

Anna Zakrzewska

Ponad rok temu spełnił się jeden z moich życiowych celów, a mianowicie dostałam pracę w Naszym przedszkolu  na stanowisku asystenta nauczyciela i wtedy też dowiedziałam się jaka to odpowiedzialna, wymagająca cierpliwości, ważna ale przede wszystkim fascynująca praca. Zanim zaczęłam pracę w przedszkolu pracowałam jako opiekunka dziecięca i zawsze miałam dobry kontakt z dziećmi. U dzieci najbardziej uwielbiam ich szczerość, spontaniczność oraz bezgraniczną wyobraźnię. Każdy mały człowiek potrzebuje indywidualnego spojrzenia i odnalezienia w nim wyjątkowych cech, które będziemy rozwijali.  Praca z dziećmi daje mi mnóstwo radości, ciekawi mnie rozwój dziecka i jego postępy, bo właśnie one są wyznacznikiem jakości naszej pracy. Podczas pracy z dziećmi, nie tylko w przedszkolu, dowiedziałam się, że najcenniejsza  zapłata za włożoną w wychowanie prace to radość i wdzięczność dzieci. Zawsze staram się,  aby czas spędzany z dziećmi był świetną zabawą zarówno dla dzieci jak i dla mnie, bo jak wiadomo najlepiej się uczyć i poznawać nowe rzeczy poprzez zabawę.  

Aktualnie jestem studentką trzeciego roku pedagogiki na kierunku: edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, oraz poprzez różne kursy i szkolenia staram się zdobywać jak największą wiedzę z różnych dziedzin pedagogiki, aby wciąż doskonalić swój warsztat pracy.

Joanna Magiera

Swoją przygodę z Przedszkolem „Kot w butach” w Sośnicy rozpoczęłam ponad dwa lata temu.  Początkowo na stanowisku stażysty. Po ukończeniu Państwowej  Wyższej Szkoły Zawodowej w Raciborzu na kierunku filologia angielska   z filologią rosyjską, długo szukałam swojej drogi zawodowej. Postanowiłam poszerzyć swoje kwalifikacje realizując studia podyplomowe na kierunku Pedagogika Wczesnoszkoln i Przedszkolna z Terapią Pedagogiczną w Szkole Wyższej im. Bogdana Jańskiego w Zabrzu.  Będąc jeszcze w trakcie studiów, rozpoczęłam poszukiwania pracy. Początki nie były łatwe. Brak pełnych kwalifikacji i praktyki w zawodzie w wielu wypadkach były powodem odrzucania moich podań o prace. Przełom nastąpił w lipcu 20014 roku, kiedy została zatrudniona w „Kocie w butach” . Dzięki zaufaniu jakim obdarzyła mnie Pani Dyrektor dostałam szanse na zdobycie cennego doświadczenia a także rozwoju zawodowego. 

Zrozumiałam, że praca z dziećmi daje mi dużo satysfakcji i poczucia, że robie coś wartościowego, pomagając dzieciom zrozumieć świat, to co ich otacza. Pokazując im jakie wartości są ważne, czym należy się kierować. Przygotowując ich do dalszej nauki. 

Choć nie zawsze jest łatwo, warto się starać aby usłyszeć „Kocham Cię Pani” a w szafie mieć tony rysunków Elsy, Transformersów i innych bajkowych postaci. 

Ze  swojej strony drodzy Rodzice, chciałam Wam podziękować za zaufanie, życzliwość i wyrozumiałość. To dużo znaczy dla kogoś, kto jest na początku swojej drogi i nie zawsze wszystko wychodzi mu perfekcyjnie. Dlatego chciałabym nadal się rozwiać i poszerzać swoja wiedze, żeby dawać od siebie dzieciom jeszcze więcej.

mgr Ewelina Nowakowska

Ukończyłam studia licencjackie na kierunku pedagogika o specjalności profilaktyka społeczna z elementami prewencji oraz studia magisterskie z pedagogiki opiekuńczej i terapii pedagogicznej. Obecnie podwyższam swoje kwalifikacje o pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną.

W liceum zostałam wolontariuszką w Domu Małego Dziecka w Gliwicach oraz pomagałam przy różnych wydarzeniach organizowanych dla dzieci, między innymi w Cała Polska Czyta Dzieciom, różnych piknikach rodzinnych i zawodach sportowych dla dzieci.  Wolontariat dawał mi wiele radości. Bardzo się cieszyłam, że w wolnym czasie mogłam robić coś pożytecznego. Swoją obecnością, organizowanymi przeze mnie zajęciami miałam szansę uszczęśliwić dzieci.

Dzięki praktykom studenckim w świetlicy socjoterapeutycznej i Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Gliwicach poznałam bliżej pracę pedagoga terapeuty, dzięki czemu zdobyłam doświadczenie w prowadzeniu obserwacji, diagnozy oraz organizowaniu zajęć terapeutycznych. W pracy z dziećmi preferuję podejście indywidualne. Zależy mi bardzo, aby każde dziecko zrozumiało przedstawiony materiał i było zadowolone z zajęć. Dzięki takiemu podejściu mam szansę poznać każde dziecko. Staram się również wspierać dzieci w rozwijaniu własnych zainteresowań.

Bliska mojemu sercu jest pedagogika zabawy i pedagogika sportu. Uważam, że poprzez zabawę dziecko kształci swoje zmysły, poznaje samego siebie. Poznaje normy społeczne, reguły postępowania, uczy się uczciwości. Dziecko w zabawie wchodzi w różne sytuacje, pełni różne role, wykonuje różne zadania i dzięki temu mogę odkryć, lepiej poznać jego mocne oraz słabe strony. Natomiast zajęcia ruchowe pozwalają na rozładowanie emocji oraz uczą dzieci współpracy, współdziałania, dyscypliny i zdrowej rywalizacji. Dzięki temu, że sama uwielbiam sport myślę, że łatwiej mi zarazić nim dzieci i pokazać, że w czasach, gdy króluje komputer oraz telewizor wciąż można dobrze bawić się na świeżym powietrzu oraz w sali bez używania urządzeń elektronicznych. Wystarczy wyobraźnia i trochę wolnej przestrzeni.

mgr Malwina Buda – pedagog, terapeuta, tłumacz i lektor Polskiego Języka Migowego

Jestem absolwentką studiów magisterskich na kierunku Terapia pedagogiczna i pedagogika społeczna w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie oraz studiów podyplomowych „Polski Język Migowy” na Uniwersytecie Warszawskim.

Ukończyłam 3-modułowe szkolenie z zakresu terapii behawioralnej dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu. Odbyłam także staż oparty na Stosowanej Analizie Zachowania w Centrum Terapii Behawioralnej. Stale podnoszę swoje kwalifikacje poprzez uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach poświęconych tematyce pracy z dzieckiem ze spektrum autyzmu oraz edukacji dzieci niesłyszących. Posiadam certyfikat tłumacza i dyplom lektora Polskiego Języka Migowego.

Swoje doświadczenie w pracy z najmłodszymi zdobyłam pracując na stanowisku wychowawcy kolonijnego, odbywając praktyki w przedszkolach, szkołach, świetlicy socjoterapeutycznej oraz odbywając staż w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Swoją przygodę z przedszkolem Kot w butach rozpoczęłam w 2015 roku obejmując stanowisko pedagoga. Obecnie pracuję na stanowisku pedagoga terapeuty oraz nauczyciela języka migowego w szkołach policealnych. 

Największą satysfakcję zawodową dają mi osiągane przez nasze dzieci sukcesy. Nawet te najmniejsze motywują mnie do dalszej pracy.  „Gdy uczeń osiąga coś dzięki nauczycielowi, nauczyciel również czegoś się uczy” (P. Coelho). Dzięki pracy z dziećmi zrozumiałam, że przebywanie z nimi wzbogaca człowieka, gdyż wymaga patrzenia na świat ich oczami, co dla nas dorosłych bywa niezwykle trudne.

Dorota Szostok

Pracę w przedszkolu rozpoczęłam jako asystent nauczyciela przedszkola mając za sobą bagaż doświadczeń zdobytych podczas praktyk w placówkach leczniczych, integracyjnych dla dzieci i młodzieży, oświatowo-wychowawczych, specjalistycznych ośrodkach rehabilitacyjnych itp.

Obecnie kształcę się w kierunku pedagogiki rewalidacyjnej z informatyką w kształceniu specjalnym w zakresie edukacji i rehabilitacji osób niepełnosprawnych intelektualnie.

Wcześniej ukończyłam rozmaite kursy, szkolenia oraz  warsztaty, głównie z zakresu pracy z dzieckiem, jak:

Ponadto moim hobby jest łowiectwo, które łączę z pedagogiką goszcząc w przedszkolach, przedstawiając otaczającą nas piękną i dziką przyrodę. Wraz z kołem łowieckim prowadzę również aktywną współpracę z dziećmi ze szkół podstawowych organizując m.in. akcje dokarmiania zwierząt i występy sygnalistów.

Justyna Krupa

Praca w Przedszkolu "Kot w butach" to początek mojej drogi zawodowej. Chęć pracy z dziećmi towarzyszyła mi od dawna, jednak myśl o pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym zrodziła się podczas studiów ze specjalnością pedagogiki rewalidacyjnej z informatyką w kształceniu specjalnym w zakresie edukacji i rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną (oligofrenopedagogika). Bo gdyby tak rozpocząć pracę z dziećmi od najwcześniejszego etapu rozwoju? Zwracając szczególną uwagę na indywidualne potrzeby dziecka i zaczynając właśnie od najwcześniejszych lat jego życia, można najwięcej zdziałać. Pomoc dziecku we wszechstronnym rozwoju w miarę jego indywidualnych możliwości to cel, który przyświeca mojej pracy w przedszkolu.

Pierwsze kroki w pracy z dziećmi stawiałam już w technikum, gdzie wraz z kolegami i koleżankami organizowaliśmy coroczne wydarzanie charytatywne "Dreams&Teams" z udziałem najmłodszych. Już wtedy opieka i zabawa z dziećmi na stanowiskach sportowych sprawiała mi wiele radości. Każde kolejne doświadczenie zbierane w dorywczych pracach z dziećmi w roli animatora, wolontariacie w szkole specjalnej i wydarzeniach kulturalnych z udziałem dzieci z niepełnosprawnością, utwierdzało mnie tylko w przekonaniu, że chce podjąć zatrudnienie w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

mgr Monika Nieborak - psycholog

Jestem absolwentką Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. W ramach magisterium ukończyłam dwie specjalizacje: Psychologia Kliniczna Dziecka i Rodziny oraz Psychologia Wychowawcza Stosowana. Podczas studiów brałam udział w różnego rodzaju szkoleniach i stażach. Miałam okazję odbyć roczny staż w Ośrodku Terapeutycznym dla Dzieci przy Wydziale Psychologii UW, gdzie pracowałam jako jeden z terapeutów w zespole prowadzącym grupę terapeutyczną dla dzieci z trudnościami szkolnymi. Poznałam tam specyfikę pracy z dziećmi z różnego rodzaju problemami, między innymi: zaburzeniami uwagi, nadpobudliwością psychoruchową, zaburzeniami lękowymi czy fobią społeczną. Odbyłam także półroczny staż w szkole podstawowej, podczas którego przyszło mi się zmierzyć z dzieciakami walczącymi z trudnościami życia codziennego, które mogą mieć wpływ na ich sposób funkcjonowania w grupie rówieśniczej, szkolnej czy przedszkolnej, a mianowicie: pojawieniem się nowego rodzeństwa, utratą bliskiej osoby, problemami adaptacyjnymi. Miałam także szansę prowadzić diagnozę sytuacji rodzinnej i psychologicznego rozwoju dzieci z trudnych środowisk oraz uczestniczyć w przygotowaniu i przeprowadzaniu interwencji w przypadkach tego wymagających. Przez kilka kolejnych lat brałam także udział w wolontariacie, który odbywał się we wrześniu i polegał na ułatwieniu procesu adaptacyjnego dla dzieci nowych w grupach przedszkolnych.

Moje zainteresowania związane z psychologią obejmują głównie teorie związane z poszukiwaniem dróg wychowania, wspierania rozwoju i pracy z dziećmi w budowaniu prawidłowych relacji zarówno na linii dziecko-wychowawca, ale także na linii dziecko-rodzic. W swojej pracy z maluchami stawiam sobie za główny cel stworzenie środowiska, w którym dzieci czują się bezpiecznie i mają poczucie tego, że niezależnie od trudności z jakimi się borykają znajdują się w miejscu, w którym są w pełni akceptowane i szanowane. Za ogromnie ważne uważam to, aby podczas pracy z dzieckiem, nie zapominać o tym, że jest ono kimś wyjątkowym i niepowtarzalnym i znaleźć drogę do zbudowania dobrej relacji z nim dopasowaną do jego potrzeb i możliwości. Wierzę w to, że zaufanie dziecka buduje się poprzez wspólne spędzanie czasu, nie tylko podczas nauki czy pracy nad trudnościami dziecka, ale także podczas czasu wolnego. Stąd też za ważną i za razem najprzyjemniejszą część swojej pracy uważam zabawę i rozmowę z maluchami na różne tematy istotne przede wszystkim dla nich. Wierzę bowiem, że wiele można się o dziecku dowiedzieć i wiele można od niego nauczyć, gdy zwyczajnie pozwoli mu się pokazać jego prawdziwą osobowość i mądrość, z której niejednokrotnie nie zdajemy sobie sprawy. A gdy uda nam się wyjść ze świata „wszechwiedzących dorosłych”, łatwiej jest zauważyć, że mamy do czynienia nie tylko z dzieckiem, ale też z wspaniałym człowiekiem.